Porady

Historia wind od góry do dołu

Historia wind od góry do dołu

Z definicji winda jest platformą lub obudową podnoszoną i opuszczaną w pionowym szybie do transportu osób i towarów. Wał zawiera wyposażenie operacyjne, silnik, kable i akcesoria. Prymitywne windy były w użyciu już w III wieku p.n.e. i były obsługiwane przez ludzi, zwierzęta lub koła wodne. W 1743 r. Zbudowano osobistą windę z przeciwwagą, napędzaną przez człowieka, dla króla Ludwika XV, łączącą jego mieszkanie w Wersalu z mieszkaniem jego kochanki Madame de Châteauroux, której kwatery znajdowały się o piętro wyżej niż jego własne.

Windy XIX wieku

Od około połowy XIX wieku windy były zasilane, często napędzane parą i były używane do transportu materiałów w fabrykach, kopalniach i magazynach. W 1823 r. Dwaj architekci o imieniu Burton i Homer zbudowali „pokój wstępujący”, jak go nazywali. Ta prymitywna winda służyła do podnoszenia płacących turystów na platformę z panoramicznym widokiem na Londyn. W 1835 r. Architekci Frost i Stuart zbudowali „Teagle”, w Anglii opracowano windę z napędem pasowym, przeciwwagą i napędem parowym.

W 1846 roku Sir William Armstrong wprowadził dźwig hydrauliczny, a na początku lat 70. XIX wieku maszyny hydrauliczne zaczęły zastępować windę parową. Podnośnik hydrauliczny jest podtrzymywany przez ciężki tłok poruszający się w cylindrze i obsługiwany przez ciśnienie wody (lub oleju) wytwarzane przez pompy.

Winda Hamulce Elisha Otis

W 1852 roku amerykański wynalazca Elisha Otis przeprowadził się do Yonkers w stanie Nowy Jork, aby pracować dla firmy Bedizead Maize & Burns. To właśnie właściciel firmy, Josiah Maize, zainspirował Otisa do rozpoczęcia projektowania wind. Kukurydza potrzebowała nowego urządzenia do podnoszenia, aby podnieść ciężki sprzęt na górne piętro swojej fabryki.

W 1853 r. Otis zademonstrował windę towarową wyposażoną w urządzenie zabezpieczające przed upadkiem w przypadku zerwania linki nośnej. Zwiększyło to zaufanie publiczne do takich urządzeń. W 1853 roku Otis założył firmę produkującą windy i opatentował windę parową.

Dla Josiah Maize Otis wynalazł coś, co nazwał „Ulepszeniem hamulca windy podnośnika” i zaprezentował swój nowy wynalazek publiczności podczas wystawy Crystal Palace w Nowym Jorku w 1854 roku. Podczas demonstracji Otis podniósł windę na szczyt budynek, a następnie celowo przeciąć kable windy. Jednak zamiast upaść, winda została zatrzymana z powodu hamulców, które wynalazł Otis. Chociaż Otis nie wynalazł pierwszej windy, jego hamulce, stosowane w nowoczesnych windach, sprawiły, że wieżowce stały się praktyczną rzeczywistością.

W 1857 r. Otis i Otis Elevator Company rozpoczęły produkcję wind dla pasażerów. Parowozowa winda pasażerska została zainstalowana przez Otis Brothers w pięciopiętrowym domu handlowym należącym do E.W. Haughtwhat & Company of Manhattan. Była to pierwsza na świecie publiczna winda.

Elisha Otis Biografia

Elizeusz Otis urodził się 3 sierpnia 1811 r. W Halifax w stanie Vermont, najmłodszym z sześciorga dzieci. W wieku dwudziestu lat Otis przeprowadził się do Troy w Nowym Jorku i pracował jako kierowca wagonu. W 1834 roku ożenił się z Susan A. Houghton i miał z nią dwóch synów. Niestety jego żona zmarła, pozostawiając Otisa młodym wdowcem z dwójką małych dzieci.

W 1845 roku Otis przeprowadził się do Albany w stanie Nowy Jork po ślubie z drugą żoną, Elizabeth A. Boyd. Otis znalazł pracę jako mistrz mechanik przy produkcji łóżek dla Otis Tingley & Company. Właśnie tutaj Otis zaczął wymyślać. Wśród jego pierwszych wynalazków był hamulec bezpieczeństwa kolei, zwrotnice szyn do przyspieszania produkcji szyn do łóżek z baldachimem i ulepszone koło turbiny.

Otis zmarł na błonicę 8 kwietnia 1861 r. W Yonkers w Nowym Jorku.

Elektryczne windy

Elektryczne windy zaczęły być używane pod koniec XIX wieku. Pierwszy został zbudowany przez niemieckiego wynalazcę Wernera von Siemensa w 1880 r. Czarny wynalazca, Alexander Miles opatentował elektryczną windę (patent USA nr 371 207) 11 października 1887 r.