Ciekawy

Najlepsze przemówienia Henry'ego V. Szekspira

Najlepsze przemówienia Henry'ego V. Szekspira

Jak argumentowano, wśród najlepszych dramatów Szekspira Henriad (cykl czterech gier zawierający Richard II, Henry IV Part One i Dwa, i Henry V.) jest ukoronowaniem niesamowitej kariery Immortal Bard.

Istnieje wiele powodów, dla których fani chwalą, że Henry gra ponad innymi, w tym niezwykły charakter postaci; przenikliwe połączenie humoru, historii i dramatu rodzinnego; i niesamowitą gamę scen bitewnych. Dla fanów Henry'ego V kolejnym powodem do podziwiania tego dzieła jest to, że zawiera jedne z najpotężniejszych monologów w języku angielskim.

Poniżej wymieniono trzy najlepsze przemówienia wygłoszone przez króla Henryka:

Jeszcze raz do naruszenia

W tej scenie Henry V i jego niewielki zespół angielskich żołnierzy walczą z Francuzami. Zrobili się całkiem nieźle i niektórzy z nich są gotowi się poddać, ale kiedy Henry wygłasza to motywacyjne przemówienie, ponownie przejmują władzę i wygrywają dzień. Zauważ, że wbrew powszechnemu nieporozumieniom pierwszy wiersz tego przemówienia nie brzmi „Po raz kolejny do naruszenia”.

Jeszcze raz do wyłomu, drodzy przyjaciele, jeszcze raz;
Albo zamknij mur z naszymi angielskimi trupami.
W pokoju nic nie staje się mężczyzną
Jako skromny spokój i pokora:
Ale kiedy wybuch wojny wybuchnie w naszych uszach,
Następnie naśladuj działanie tygrysa;
Usztywnij ścięgna, przywołaj krew,
Ukryj uczciwą naturę za pomocą upartej wściekłości;
Potem nadaj okropny aspekt;
Przepuść przez otwór głowy
Jak mosiężne działo; niech czoło to załatwi
Tak strasznie jak kamienna skała
O'erhang i jutty jego zdezorientowaną bazę,
Przepełnione dzikim i marnotrawnym oceanem.
Teraz ustaw zęby i rozciągnij szeroko nozdrze,
Wstrzymaj oddech i pochyl każdego ducha
Do pełnej wysokości. Ty, najszlachetniejszy angielski.
Czyją krew pochodzi od ojców dowódców wojennych!
Ojcowie, którzy podobnie jak wielu Aleksandrów
Miej w tych częściach od rana do walki
I schowali miecze z braku argumentów:
Nie znieważajcie waszych matek; teraz zaświadczaj
Że ci, których nazywacie ojcami, zrodzili was.
Bądźcie teraz kopiowani do ludzi o grubszej krwi,
I naucz ich, jak prowadzić wojnę. A ty, dobra pani,
Czyje kończyny zostały wyprodukowane w Anglii, pokaż nam tutaj
Zapał twojego pastwiska; przysięgnijmy
Że jesteś wart swojej hodowli; w co nie wątpię;
Ponieważ nikt z was nie jest tak podłym i podłym
To nie ma szlachetnego blasku w twoich oczach.
Widzę, że stoisz jak chartów w kuponach,
Naprężanie na początku. Gra się rozpoczyna:
Podążaj za swoim duchem i po tym oskarżeniu
Wołaj „God for Harry, England and Saint George!”

Na króla

W noc przed najbardziej monumentalną bitwą w sztuce Henry patrzy na swoich śpiących żołnierzy i kontrastuje życie króla z przepychem i ceremonią z życiem emocjonalnym zwykłego człowieka.

Na króla! pozwól nam nasze życie, nasze dusze,
Nasze długi, nasze ostrożne żony,
Nasze dzieci i nasze grzechy spoczywają na królu!
Musimy znieść wszystko. Trudny stan,
Bliźniak z wielkością, poddany oddechowi
Z każdego głupca, którego sens już nie czuje
Ale jego własne załamanie! Co za nieskończona łatwość serca
Królowie muszą zaniedbać to, co lubią prywatni mężczyźni!
A co mają królowie, że szeregowcy też nie mają,
Zapisać ceremonię, zapisać ogólną ceremonię?
A czym ty jesteś, bezczynna ceremonia?
Jakim jesteś bogiem, który cierpi bardziej
O śmiertelnych smutkach niż twoi czciciele?
Jakie są twoje czynsze? w czym są twoje przyjścia?
O, ceremonii, pokaż mi, ale twoja wartość!
Czym jest twoja dusza uwielbienia?
Jesteś czymś innym niż miejscem, stopniem i formą,
Wywołując podziw i strach u innych mężczyzn?
Gdzie jesteś mniej szczęśliwy, że się boisz
Niż w strachu.
Co pijesz często zamiast słodkiego hołdu,
Ale zatrute pochlebstwa? O, bądź chory, wspaniałości,
I ofiaruj swoją ceremonię!
Pomyśl, że ognista gorączka zgaśnie
Z tytułami wysadzonymi z uwielbienia?
Czy da miejsce giętkości i niskiemu zginaniu?
Czy możesz, gdy rozkażesz kolanowi żebraka,
Dowodzić zdrowia? Nie, jesteś dumnym marzeniem
Ta gra jest tak subtelna z królewskim odpoczynkiem;
Jestem królem, który cię znalazł i wiem
„To nie jest balsam, berło i piłka,
Miecz, buława, korona cesarska,
Przeplatana szata złota i perły,
Farsowany tytuł biegnący przed królem,
Tron, na którym zasiada, ani fala pompacji
Który bije na wysokim brzegu tego świata,
Nie, nie wszystkie, trzykrotnie cudowna ceremonia,
Nie wszystkie, leżące w łóżku majestatyczne,
Może spać tak spokojnie jak nieszczęsny niewolnik,
Kto z ciałem wypełnia i pusty umysł
Daje mu odpocząć, napełniony niepokojącym chlebem;
Nigdy nie widzi strasznej nocy, dziecka piekła,
Ale, jak lokaj, od początku do końca
Poty w oku Phoebusa i całą noc
Śpi w Elizjum; następnego dnia po świcie
Wstań i pomóż Hyperionowi wsiąść na konia,
I podąża za tym nieustającym rokiem,
Z opłacalną pracą do grobu:
I, ale na ceremonię, taki łajdak,
Kończące się dni z trudem i noce ze snem,
Miał przednią rękę i przewagę króla.
Niewolnik, członek pokoju w kraju,
Cieszy się z tego; ale w wielkim mózgu małe woty
Jaką pilnuje król, aby zachować pokój,
Które godziny chłop ma najlepsze zalety.

Mowa św. Krzyśka

Jest to najsłynniejszy monolog Henryka V i nie bez powodu. Te inspirujące linie są dostarczane do motłochu dzielnych angielskich żołnierzy, którzy mają zamiar wziąć udział w bitwie (słynna bitwa pod Agincourt) przeciwko tysiącom francuskich rycerzy. Liczebnie przewyższający liczebnie żołnierze żałują, że nie ma więcej mężczyzn do walki, ale Henry V im przeszkadza, oświadczając, że mają wystarczająco dużo ludzi, aby stworzyć historię.

Czego on tak sobie życzy?
Mój kuzyn Westmoreland? Nie, mój uczciwy kuzyn;
Jeśli zostaniemy uznani za umierających, jesteśmy enow
Zrobić stratę w naszym kraju; a jeśli żyć,
Im mniej ludzi, tym większy udział honoru.
Wola Boża! Modlę się do ciebie, nie życzę więcej człowiekowi.
Jove, nie pożądam złota
I nie przejmujcie się tym, który karmię się moimi kosztami;
Nie tęskni za mną, jeśli ludzie noszą moje szaty;
Takie zewnętrzne rzeczy nie mieszczą się w moich pragnieniach.
Ale jeśli grzechem jest pożądanie honoru,
Jestem najbardziej obrażającą duszą na świecie.
Nie, wiara, mój Boże, nie życzę nikomu z Anglii.
Boży pokój! Nie straciłbym tak wielkiego honoru
Jak jeden człowiek podzieliłby się ze mną większą liczbą metamorfoz
Dla najlepszej nadziei, jaką mam. O, nie życzę więcej!
Głoście to raczej, Westmoreland, przez mojego gospodarza,
Ten, który nie ma żołądka do tej walki,
Pozwól mu odejść; jego paszport zostanie sporządzony,
I koronę konwoju włożoną do jego torebki;
Nie umarlibyśmy w towarzystwie tego człowieka
To obawia się, że jego społeczność umrze wraz z nami.
Ten dzień nazywany jest świętem Crispian.
Ten, który przeżyje ten dzień i wróci do domu,
Stoi na czubku palca, gdy ten dzień jest już nazwany,
I obudzić go na imię Crispian.
Ten, który będzie żył dziś i zobaczy starość,
Czy corocznie w Wigilię ucztuje swoich sąsiadów,
I powiedz „Jutro jest święty Crispian”.
Potem rozebra rękaw i pokaże swoje blizny,
I powiedz „Te rany, które miałem w dniu Crispiana”.
Starzy ludzie zapominają; jednak wszystko zostanie zapomniane,
Ale będzie pamiętał z zaletami
Jakie wyczyny zrobił tego dnia. Zatem nasze imiona,
Znajomy w ustach jako domowe słowa
Harry the King, Bedford and Exeter,
Warwick and Talbot, Salisbury and Gloucester-
Bądź w ich płynących filiżankach świeżo zapamiętanych.
Ta historia dobrego człowieka nauczy swego syna;
I Crispin Crispian nigdy nie przejdzie,
Od tego dnia do końca świata
Ale my w nim będziemy pamiętać
My nieliczni, my szczęśliwi nieliczni, jesteśmy grupą braci;
Bo on dziś przelewa ze mną swoją krew
Będzie moim bratem; czy on nigdy nie był tak nikczemny,
Ten dzień łagodzi jego stan;
I panowie w Anglii teraz-łóżko
Pomyślą, że sami nie byli tutaj,
I utrzymuj ich męskość tanio, gdy tylko ktoś mówi
To walczyło z nami w dzień świętego Crispina.