Porady

Formacja ligi Delian

Formacja ligi Delian

Kilka miast jońskich połączyło się w Lidze Delian w celu wzajemnej ochrony przed Persami. Umieścili Ateny na czele (jako hegemon) z powodu jej morskiej supremacji. Ta wolna konfederacja (symmachia) autonomicznych miast, założona w 478 r.p.n.e., składała się z przedstawicieli, admirała i skarbników mianowanych przez Ateny. Nazywano ją Ligą Delian, ponieważ jej skarbiec znajdował się w Delos.

Historia

Utworzona w 478 r.p.n.e. Liga Delian była sojuszem głównie miast przybrzeżnych i miast Morza Egejskiego przeciwko Persji w czasach, gdy Grecja obawiała się, że Persja może zaatakować ponownie. Jego celem było zmusienie Persji do zapłaty i uwolnienie Greków pod panowaniem perskim. Liga przekształciła się w Imperium Ateńskie, które sprzeciwiało się spartańskim sojusznikom w wojnie peloponeskiej.

Po wojnach perskich, które obejmowały inwazję Kserksesa drogą lądową w bitwie pod Termopilami (miejsce na film oparty na powieści graficznej), różne hellenistyczne poleis (miasta-państwa) podzielone na przeciwne strony walczyły wokół Aten i Sparty i walczyły w wojnie peloponeskiej.

Ta porywająca wojna była głównym punktem zwrotnym w historii Grecji, ponieważ w następnym stuleciu państwa-miasta nie były już wystarczająco silne, aby stawić czoła Macedończykom pod rządami Filipa i jego syna Aleksandra Wielkiego. Ci Macedończycy przyjęli jeden z celów Ligi Delian: zmusić Persję do zapłaty. Siła jest tym, czego szukali Polacy, kiedy zwrócili się do Aten, aby utworzyć Ligę Delian.

Wzajemna ochrona

Po zwycięstwie Hellenów w bitwie pod Salamis, podczas wojen perskich, miasta Jońskie połączyły się w Lidze Delian dla wzajemnej ochrony. Liga miała być zarówno ofensywna, jak i defensywna: „mieć tych samych przyjaciół i wrogów” (typowe warunki dla sojuszu utworzonego dla tego podwójnego celu Larsena), z zakazem secesji. Członek poleis umieścił Ateny na czele (hegemon) z powodu jej morskiej supremacji. Wiele greckich miast było zirytowanych tyrańskim zachowaniem dowódcy spartańskiego Pauzaniasza, który był przywódcą Greków podczas wojny perskiej.

Księga Thucydides 1.96 na temat tworzenia ligi Delian

„96. Gdy Ateńczycy w ten sposób otrzymali rozkaz z własnej woli konfederatów za nienawiść, którą obnosili wobec Pauzaniasza, ustalili następnie, które miasta powinny wnieść pieniądze na tę wojnę przeciwko barbarzyńcom i które galery.
Udawali bowiem, że naprawiają poniesione przez siebie szkody, niszcząc terytoria króla. 2 A potem najpierw pojawili się wśród Ateńczyków urząd skarbników Grecji, którzy byli odbiorcami hołdu, bo tak nazywali te pieniądze.
Pierwszy opodatkowany hołd wyniósł czterysta sześćdziesiąt talentów. Skarbiec znajdował się w Delos, a ich spotkania odbywały się w świątyni ”.

Członkowie Ligi Delian

W Wybuch wojny peloponeskiej (1989), autor-historyk Donald Kagan twierdzi, że w skład tej grupy wchodziło około 20 członków z wysp greckich, 36 miast-państw jońskich, 35 z Hellespont, 24 z okolic Carii i 33 z okolic Tracji, co czyni ją przede wszystkim organizacją Wyspy Morza Egejskiego i wybrzeże.

Ta wolna konfederacja (symmachia) miast autonomicznych, w skład których wchodzą przedstawiciele, admirał oraz urzędnicy finansowi / skarbnicy (hellenotamiai) mianowany przez Ateny. Nazywano ją Ligą Delian, ponieważ jej skarbiec znajdował się w Delos. Ateński przywódca, Aristides, początkowo oceniał sojuszników w talii Ligi Delian 460 talentów, prawdopodobnie co roku na Rodos (jest pewne pytanie o kwotę i ludzi ocenianych Larsena), które mają być wypłacane do skarbu, w gotówce lub okrętach wojennych (triremes). Ta ocena jest określana jako phos „to, co zostało wniesione” lub hołd.

„23.5 Dlatego to Aristeides ocenił po raz pierwszy hołd państw sprzymierzonych, dwa lata po bitwie morskiej w Salami, w archontażu Timostenesa, i złożył przysięgę Jończykom, gdy przysięgali, że mają tych samych wrogów i przyjaciele, ratyfikując swoje przysięgi, pozwalając, aby bryły żelaza opadły na dno na morzu ”.
- Arystoteles Ath. Pol. 23,5

Ateńska supremacja

Przez 10 lat Liga Delian walczyła o pozbycie się Tracji i Morza Egejskiego z perskich twierdz i piractwa. Ateny, które nadal domagały się wkładów finansowych lub statków od swoich sojuszników, nawet gdy walka nie była już potrzebna, stawały się coraz potężniejsze, gdy jej sojusznicy stawali się biedniejsi i słabsi. W 454 r. Skarb przeniesiono do Aten. Rozwinęła się animozja, ale Ateny nie pozwoliłyby dawnym wolnym miastom odejść.

„Wrogowie Peryklesa krzyczeli, że Wspólnota Ateńska straciła swoją reputację i nie znają się na świecie za przeniesienie wspólnego skarbu Greków z wyspy Delos do ich własnej aresztu; i jak to ich najodpowiedniejsza wymówka robiąc to, mianowicie, że zabrali go ze strachu, że barbarzyńcy powinni go przejąć, a celowo, aby zabezpieczyć go w bezpiecznym miejscu, Perykles uczynił go niedostępnym, a to, że „Grecja nie może się nie podobać jako nieznośny afront, i uważają się za otwartą na tyranizację, gdy widzi skarb, który został przez nią wniesiony z powodu konieczności wojny, niechętnie wystawiony przez nas na nasze miasto, aby pozłacać ją po całym mieście, a także ozdabiać ją i wystawiać, tak jak ona była to jakaś próżna kobieta, zawieszona na kamieniach szlachetnych, figurach i świątyniach, które kosztowały świat pieniędzy. ”
Z drugiej strony Perykles poinformował ludzi, że w żaden sposób nie są zobowiązani do przekazywania rachunków sojusznikom, o ile utrzymują swoją obronę i powstrzymują barbarzyńców przed atakiem.
- Życie Peryklesa Plutarcha

Pokój Kalii w 449 r. Między Atenami a Persją położył kres uzasadnieniu dla Ligi Delian, ponieważ powinien być pokój, ale Ateny miały wtedy upodobanie do władzy, a Persowie zaczęli wspierać Spartan do Aten ”. szkoda Flower.

Koniec ligi Delian

Liga Delian została zerwana, kiedy Sparta zdobyła Ateny w 404 roku. Dla wielu Aten był to okropny czas. Zwycięzcy zburzyli wielkie mury łączące miasto z portowym miastem Pireus; Ateny tracą swoje kolonie i większość marynarki wojennej, a następnie poddają się panowaniu Trzydziestu Tyranów.

Liga ateńska została później przywrócona do życia w 378-7, aby chronić przed agresją Spartan i przetrwała do zwycięstwa Filipa II w Macedonii pod Chaeronea (w Boeotii, gdzie później urodził się Plutarch).

Warunki, które należy znać

  • hegemonia = przywództwo.
  • Grecki = grecki.
  • Hellenotamiai = skarbnicy, ateńscy oficerowie finansowi.
  • Liga Peloponezowska = współczesne określenie wojskowego sojuszu Lacedaemonian i ich sojuszników.
  • symmachia = traktat, w którym sygnatariusze zgadzają się walczyć o siebie nawzajem.

Źródła

  • Starr, Chester G. Historia starożytnego świata. Oxford University Press, 1991.
  • Kagan, Donald. Wybuch wojny peloponeskiej. Cornell University Press, 2013.
  • Holden, Hubert Ashton, „Życie Percilesa Plutarcha”, Wydawnictwo Bolchazy-Carducci, 1895.
  • Lewis, David Malcolm. The Cambridge Ancient History Volume 5: The Fifth Century BC., Boardman, John, Davies, J.K., Ostwald, M., Cambridge University Press, 1992.
  • Larsen, J. A. O. „Konstytucja i pierwotny cel ligi Delian”. Harvard Studies in Classical Philology, vol. 51, 1940, s. 1 175.
  • Sabin, Philip, „Stosunki międzynarodowe” w „Grecji, świecie hellenistycznym i powstaniu Rzymu”, Hall, Jonathan M., Van Wees, Hans, Whitby, Michael, Cambridge University Press, 2007.
  • Flower, Michael A. „Od Simonidesa do izokratesa: Początki pannenizmu czwartego wieku w V wieku”, „Klasyczna starożytność, t. 19, nr 1 (kwiecień 2000), s. 65–101.

Obejrzyj wideo: GTK Lucky Girls (Czerwiec 2020).