Informacje

Venus of Laussel: 20 000-letnia bogini

Venus of Laussel: 20 000-letnia bogini

Wenus z Laussel lub „Femme a la corne” (po francusku „Kobieta z rogiem”) to figurka Wenus, jedna z klasy przedmiotów znalezionych w stanowiskach archeologicznych górnego paleolitu w całej Europie. W przeciwieństwie do wielu obrazów, które są sztuką przenośną, Wenus Laussel została wykuta w wapiennym bloku znalezionym w jaskini Laussel w dolinie Dordogne we Francji.

Dlaczego jest Wenus

Obraz o wysokości 18 cali (45 centymetrów) przedstawia kobietę o dużych piersiach, brzuchu i udach, wyraźnych narządach płciowych i nieokreślonej lub zerodowanej głowie z czymś, co wydaje się być długimi włosami. Lewa ręka spoczywa na brzuchu (być może w ciąży), a prawa ręka trzyma coś, co wygląda jak duży róg - być może rdzeń rogu starożytnego bawołu (żubra) i czasami określany jako „róg obfitości”. Rdzeń rogu ma wyryte 13 pionowych linii: chociaż jej twarz nie ma rysów twarzy, wydaje się być skierowana w stronę rdzenia, być może patrząc na niego.

„Figurka Wenus” jest historycznym terminem sztuki stosowanym do rysowania lub rzeźby człowieka, mężczyzny, kobiety lub dziecka znalezionego w wielu kontekstach górnego paleolitu. Stereotypowa (ale w żadnym wypadku nie jedyna lub nawet najczęstsza) postać Wenus składa się ze szczegółowego rysunku bujnego i rubenowskiego ciała kobiety, pozbawionego detali na twarz, ręce i stopy.

Jaskinia Laussel

Jaskinia Laussel jest dużym schronieniem skalnym położonym w dolinie Dordogne we Francji, w pobliżu miasta Laussel, w gminie Marquay. Jedno z pięciu rzeźb znalezionych w Laussel, Wenus wyryto na wapiennym bloku, który spadł ze ściany. Na rzeźbie są ślady czerwonej ochry, a doniesienia koparek sugerują, że była ona zakryta substancją w chwili jej znalezienia.

Jaskinia Laussel została odkryta w 1911 roku i od tego czasu nie przeprowadzono badań naukowych. Górna paleolityczna Wenus została datowana metodami stylistycznymi jako należąca do okresu Gravettian lub Upper Perigordian, między 29 000 a 22 000 lat temu.

Inne rzeźby w Laussel

Venus of Laussel to nie jedyna rzeźba z Laussel Cave, ale najlepiej opisana. Inne rzeźby są zilustrowane na stronie Hominides (w języku francuskim); krótkie opisy zaczerpnięte z dostępnej literatury poniżej.

  • „Femme a la Tete Quadrillée” („Kobieta z siatkową głową”) to płaskorzeźba kobiety z głową całkowicie pokrytą siatką, być może siatką lub chusteczką. Ma wymiary 15,3 x 15 cali (39 x 38 cm).
  • Wenus „Personnages Przeciwstawia się” („Osoby przeciwne”) lub „Carte à Jouer” („Karta do gry”) wydaje się być widokiem z góry dwóch kobiet siedzących naprzeciw siebie, ale ogólny obraz przedstawia jedno ciało z dwiema głowami, podobnie jak tradycyjnie karta królewska jest ilustrowana w talii kart do gry. Uczeni sugerują, że może to oznaczać kobietę rodzącą lub inną kobietę, której asystuje poród.
  • Blok 24,4 cm (9,4 cala), na którym wyryto „Le Chasseur” (Łowca), jest zepsuty i pozostaje tylko tułów i część jednego ramienia. Zilustrowane ciało to młody, szczupły mężczyzna lub kobieta.
  • „Venus Dehanchée” („Nieszczęsna Wenus”) lub Wenus berlińska trzyma w dłoni zakrzywiony przedmiot, być może kolejny rdzeń rogu. W 1912 roku został sprzedany do Muzeum für Völkerkunde w Berlinie, gdzie został zniszczony podczas II wojny światowej. Odcisk rzeźby w formie wciąż istnieje, a blok ma wymiary 17 x 15 cali (43 x 38 cm).

Laussel Venus i wszystkie inne, w tym pleśń Ungainly Venus, można oglądać w Musee d'Aquitaine w Bordeaux.

Możliwe interpretacje

Wenus Laussel i jej róg interpretowano na wiele różnych sposobów od momentu odkrycia rzeźby. Uczeni zazwyczaj interpretują figurkę Wenus jako boginię płodności lub szamankę; ale dodanie rdzenia żubra lub cokolwiek to jest, pobudziło wiele dyskusji.

Kalendarz / Płodność: Być może najczęstszą interpretacją naukowców z górnego paleolitu jest to, że obiekt, który trzyma Wenus, nie jest rdzeniem rogowym, ale raczej obrazem półksiężyca, a 13 pasków wyciętych w obiekcie jest wyraźnym odniesieniem do rocznego cyklu księżycowego . To, w połączeniu z Wenus spoczywającą na dużym brzuchu, jest odczytywane jako odniesienie do płodności, niektórzy spekulują, że jest zilustrowana jako ciężarna.

Wartości półksiężyca są również czasami interpretowane jako odnoszące się do liczby cykli miesiączkowych w roku życia dorosłej kobiety.

Róg obfitości: Powiązaną koncepcją pojęcia płodności jest to, że zakrzywiony obiekt może być prekursorem klasycznego greckiego mitu o róg obfitości lub Rogu Obfitości. Historia tego mitu jest taka, że ​​kiedy bóg Zeus był dzieckiem, opiekował się nim koza Amalthea, która karmiła go mlekiem. Zeus przypadkowo zerwał jeden ze swoich rogów i magicznie zaczął wylewać niekończące się pożywienie. Kształt rdzenia ma kształt podobny do piersi kobiety, więc może się zdarzyć, że kształt odnosi się do niekończącego się odżywiania, nawet jeśli obraz jest co najmniej 15 000 lat starszy niż historia z klasycznej Grecji.

Historyk sztuki Allen Weiss skomentował, że symbol płodności trzymający symbol płodności jest wczesnym przedstawieniem meta-sztuki, czyli sztuki o sztuce, w której postać Wenus kontempluje swój własny symbol.

Męska strona motywu płodności róg obfitości przypomina nam, że starożytni Grecy wierzyli, że prokreacja miała miejsce w głowie. W tej wersji interpretacji róg reprezentuje męskie narządy płciowe. Niektórzy uczeni sugerują, że znaki oceny mogą reprezentować liczbę myśliwych zwierząt poddanych ubojowi.

Kapłanka Łowów: Inną historią zapożyczoną z klasycznej Grecji w celu interpretacji Wenus jest historia Artemidy, greckiej bogini polowania. Ci uczeni sugerują, że Wenus z Laussel trzyma magiczną różdżkę, aby pomóc łowcy w złapaniu ściganego zwierzęcia. Niektórzy uważają kolekcję rysunków znalezionych razem w Laussel za różne winiety tej samej historii, a szczupła postać przedstawia myśliwego, któremu towarzyszy bogini.

Róg do picia: Inni uczeni sugerują, że róg stanowi naczynie do picia, a zatem dowody na stosowanie napojów fermentowanych, oparte na kombinacji rogu i wyraźnie seksualnych odniesień do ciała kobiety. Ta koncepcja wiąże się z ideą, że Wenus nie jest boginią, lecz szamanem, ponieważ uważa się, że szamani używali substancji psychotropowych, aby dotrzeć do alternatywnych stanów świadomości.

Instrument muzyczny: Wreszcie, róg został również zinterpretowany jako instrument muzyczny, być może jako instrument dęty, rzeczywiście róg, w którym kobieta dmuchałaby w róg, aby wydać z siebie dźwięk. Inną interpretacją jest to, że rdzeń tuby jest idiofonem, zgrzytem lub instrumentem zgarniającym. Gracze idiofonów zeskrobywali twardy przedmiot wzdłuż naciętych linii, jak zmywarkę.

Dolna linia

Wszystkie powyższe interpretacje łączy to, że uczeni zgadzają się, że Wenus w Laussel wyraźnie reprezentuje magiczną lub szamańską postać. Nie wiemy, co mieli na myśli rzeźbiarze starożytnej Wenus w Laussel: ale dziedzictwo jest z pewnością fascynujące, być może z powodu dwuznaczności i nierozwiązywalnej tajemnicy.

Źródła

  • da Silva, Candido Marciano. „Kosmologia neolityczna: równonoc i wiosenny księżyc w pełni”. Journal of Cosmology 9 (2010): 2207–010. Wydrukować.
  • Dixson, Alan F. i Barnaby J. Dixson. „Wenuskie figurki europejskiego paleolitu: symbole płodności czy atrakcyjności?” Journal of Anthropology 2011. Art. ID 569120 (2011). Wydrukować.
  • Duhard, Jean-Pierre. „Les Figures Féminines En Bas-Relief De L'abri Bourdois À Angles-Sur-L'anglin (Vienne). Essai De Lecture Morphologique.” Paléo (1992): 161–73. Wydrukować.
  • ---. „Kształt kobiet plejstoceńskich”. Antyk 65.248 (1991): 552–61. Wydrukować.
  • Huyge, D. „„ Wenus ”z Lussel w świetle etnomuzykologii”. Archeologie in Vlaanderen 1 (1991): 11–18. Wydrukować.
  • McCoid, Catherine Hodge i Leroy D. McDermott. „Ku dekolonizacji płci: kobieca wizja w górnym paleolicie”. Amerykański antropolog 98,2 (1996): 319–26. Wydrukować.
  • Weiss, Allen S. „Oko za I: O sztuce fascynacji”. Substancja 15.3 (1986): 87-95. Wydrukować.

Obejrzyj wideo: Words at War: Der Fuehrer A Bell For Adano Wild River (Sierpień 2020).