Recenzje

Historia rewolucji tekstylnej

Historia rewolucji tekstylnej

Główne etapy produkcji tekstyliów i odzieży to:

  • Zbierz i wyczyść włókno lub wełnę.
  • Zgromadź to i zakręć w nici.
  • Splot nici w tkaninę.
  • Stwórz i uszyj materiał w ubrania.

Wiodąca pozycja Wielkiej Brytanii w branży maszyn włókienniczych

Na początku XVIII wieku Wielka Brytania była zdominowana przez przemysł tekstylny. Przepisy zabraniały eksportu angielskich maszyn tekstylnych, rysunków maszyn i pisemnych specyfikacji maszyn, które pozwoliłyby na ich budowę w innych krajach.

Wielka Brytania miała krosno elektryczne, napędzaną parą, obsługiwaną mechanicznie wersję zwykłego krosna do tkania. Wielka Brytania miała również przędzalniczą ramę, która mogła wytwarzać mocniejsze nici do przędzy w szybszym tempie.

Tymczasem historie o tym, co te maszyny mogłyby robić, wzbudzają zazdrość w innych krajach. Amerykanie walczyli o ulepszenie starego krosna ręcznego, znalezionego w każdym domu, i stworzenie jakiegoś rodzaju przędzarki, która zastąpiłaby obracające się koło, za pomocą którego mozolnie wirowano jeden wątek.

Amerykańskie awarie maszyn tekstylnych i flądry amerykańskiego przemysłu tekstylnego

W 1786 r. W Massachusetts dwóch szkockich imigrantów, którzy twierdzili, że znają brytyjską ramę przędzalniczą Richarda Arkwrighta, zostało zatrudnionych do projektowania i budowy przędzarek do masowej produkcji przędzy. Twórcy zostali zachęceni przez rząd USA i otrzymali wsparcie finansowe. Powstałe maszyny, obsługiwane przez konie, były prymitywne, a tekstylia wytwarzane nieregularnie i niezadowalająco.

W Providence na Rhode Island inna firma próbowała zbudować maszyny przędzalnicze z trzydziestoma dwoma wrzecionami. Działali źle i wszystkie próby kierowania nimi przez energię wodną nie powiodły się. W 1790 r. Wadliwe maszyny zostały sprzedane Mojżeszowi Brownowi z Pawtucket. Brown i jego partner, William Almy, zatrudniali wystarczającą liczbę tkaczy ręcznych, aby wyprodukować ręcznie osiem tysięcy jardów tkaniny. Brown potrzebował działającej maszyny przędzalniczej, aby zapewnić swoim tkaczom więcej przędzy, jednak maszyny, które kupił, to cytryny. W 1790 roku nie było ani jednego udanego spinnera w Stanach Zjednoczonych.

Jak doszło do rewolucji tekstylnej w Stanach Zjednoczonych?

Przemysł tekstylny powstał dzięki pracy i znaczeniu następujących biznesmenów, wynalazców i wynalazków:

Samuel Slater i MillsSamuel Slater został nazwany zarówno „ojcem amerykańskiego przemysłu”, jak i „założycielem amerykańskiej rewolucji przemysłowej”. Slater zbudował kilka udanych fabryk bawełny w Nowej Anglii i założył miasto Slatersville na Rhode Island.

Francis Cabot Lowell i Power LoomsFrancis Cabot Lowell był amerykańskim biznesmenem i założycielem pierwszego na świecie młyna tekstylnego. Wraz z wynalazcą Paulem Moody'm Lowell stworzył bardziej wydajny krosno elektryczne i aparat do przędzenia.

Elias Howe i maszyny do szyciaPrzed wynalezieniem maszyny do szycia większość szycia była wykonywana przez osoby prywatne w ich domach, jednak wiele osób oferowało usługi krawców lub szwaczek w małych sklepach, w których płace były bardzo niskie. Jeden wynalazca usiłował wprowadzić w metal pomysł, aby zmniejszyć trud tych, którzy żyli za igłą.

Odzież gotowa

Dopiero po wynalezieniu napędzanej maszyną maszyny do szycia rozpoczęła się na dużą skalę fabryka odzieży i obuwia. Przed maszynami do szycia prawie wszystkie ubrania były szyte ręcznie i ręcznie, w większości miast znajdowali się krawcy i szwaczki, którzy mogli wytwarzać indywidualne ubrania dla klientów.

Około 1831 r. George Opdyke (później burmistrz Nowego Jorku) rozpoczął małą produkcję gotowej odzieży, którą zaopatrzył i sprzedawał głównie w sklepie w Nowym Orleanie. Opdyke był jednym z pierwszych amerykańskich kupców, którzy to zrobili. Ale dopiero po wynalezieniu napędzanej maszyną maszyny do szycia nastąpiła masowa produkcja fabryczna ubrań. Od tego czasu rozwija się przemysł odzieżowy.

Gotowe buty

Maszyna Singer z 1851 roku była wystarczająco mocna, aby szyć skórę i została przyjęta przez szewców. Szewców tych znaleziono głównie w Massachusetts, a ich tradycje sięgają przynajmniej słynnego szewca Philipa Kertlanda (około 1636 r.), Który uczył wielu uczniów. Nawet na początku przed maszynami podział pracy był regułą w sklepach w Massachusetts. Jeden robotnik przeciął skórę, często opaloną na terenie; inny zszywał cholewki razem, podczas gdy inny zszywał podeszwy. Drewniane kołki zostały wynalezione w 1811 r. I stały się powszechne około 1815 r. W przypadku tańszych gatunków obuwia: wkrótce praktyka wysyłania cholewek do wykonania przez kobiety we własnych domach stała się powszechna. Kobiety te były nieszczęśliwie wynagradzane, a kiedy maszyna do szycia zaczęła wykonywać pracę lepiej niż można to było zrobić ręcznie, praktyka „oddawania” pracy stopniowo zanikała.

Ta odmiana maszyny do szycia, która miała wykonać trudniejszą pracę przyszywania podeszwy do cholewki, to wynalazek małego chłopca, Lymana Blake'a. Pierwszy model, ukończony w 1858 r., Był niedoskonały, ale Lyman Blake był w stanie zainteresować Gordona McKaya z Bostonu, a następnie trzy lata eksperymentów z pacjentami i dużych wydatków. Maszyna do szycia podeszew McKay, którą wyprodukowali, weszła w życie i przez dwadzieścia jeden lat była używana niemal powszechnie zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i Wielkiej Brytanii. Ale to, podobnie jak wszystkie inne przydatne wynalazki, zostało z czasem powiększone i znacznie ulepszone, a w przemyśle obuwniczym powstały setki innych wynalazków. Istnieją maszyny do dzielenia skóry, aby absolutnie równomierna grubość, do szycia cholewek, wkładania oczek, wycinania wierzchołków pięty i wielu innych. W rzeczywistości podział pracy został przeprowadzony dalej przy produkcji obuwia niż w większości gałęzi przemysłu, ponieważ istnieje około trzystu odrębnych operacji w produkcji pary obuwia.

Obejrzyj wideo: Coal, Steam, and The Industrial Revolution: Crash Course World History #32 (Czerwiec 2020).