Recenzje

Imperium Inków: Królowie Ameryki Południowej

Imperium Inków: Królowie Ameryki Południowej

Imperium Inków było największym prehispanicznym społeczeństwem Ameryki Południowej, kiedy zostało „odkryte” przez hiszpańskich konkwistadorów pod wodzą Francisco Pizarro w XVI wieku naszej ery. W swoim szczycie imperium Inków kontrolowało całą zachodnią część kontynentu południowoamerykańskiego między Ekwadorem a Chile. Stolica Inków znajdowała się w Cusco w Peru, a legendy Inków twierdziły, że pochodzą od wielkiej cywilizacji Tiwanaku nad Jeziorem Titicaca.

Początki

Archeolog Gordon McEwan opracował obszerne studium archeologiczne, etnograficzne i historyczne źródła informacji o pochodzeniu Inków. Na tej podstawie uważa, że ​​Inkowie powstali z pozostałości Imperium Wari w Chokepukio, regionalnym centrum zbudowanym około 1000 rne. Napływ uchodźców z Tiwanaku przybył tam z regionu jeziora Titicaca około 1100 r. McEwan twierdzi, że Chokepukio może być miastem Tambo Tocco, zgłoszonym w legendach Inków jako miasto Inków i że Cusco zostało założone z tego miasta. Zobacz jego książkę z 2006 roku, Inkowie: nowe perspektywy po więcej szczegółów na temat tego interesującego badania.

W artykule z 2008 roku Alan Covey argumentował, że chociaż Inkowie powstali z korzeni państwowych Wari i Tiwanaku, odnieśli sukces jako imperium w porównaniu ze współczesnym państwem Chimú, ponieważ Inkowie dostosowali się do regionalnych warunków i lokalnych ideologii.

Inkowie rozpoczęli ekspansję od Cusco około 1250 r., A przed podbojem w 1532 r. Kontrolowali odcinek liniowy o długości około 4000 km, w tym prawie milion kilometrów kwadratowych powierzchni i ponad 100 różnych społeczeństw w regionach przybrzeżnych, pampasach, górach, i lasy. Szacunki dla całej populacji pod kontrolą Inków wynoszą od sześciu do dziewięciu milionów osób. Ich imperium obejmowało ziemię we współczesnych krajach Kolumbii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Chile i Argentynie.

Architektura i ekonomia

Aby kontrolować tak ogromny obszar, Inkowie budowali drogi, w tym zarówno górskie, jak i nadmorskie. Jeden z istniejących fragmentów drogi między Cusco a pałacem Machu Picchu nazywa się Szlakiem Inków. Ilość kontroli sprawowanej przez Cusco nad resztą imperium zmieniała się w zależności od miejsca, jak można się spodziewać w tak wielkim imperium. Hołd złożony władcom Inków pochodzili od rolników bawełny, ziemniaków i kukurydzy, hodowców alpak i lamów oraz od rzemieślników, którzy robili polichromowane wyroby garncarskie, warzono piwo z kukurydzy (zwane chicha), wyplatali piękne wełniane gobeliny i wytwarzali drewniane, kamienne, oraz przedmioty złote, srebrne i miedziane.

Inkowie byli zorganizowani według złożonego, hierarchicznego i dziedzicznego systemu linii o nazwie ayllu system. Ayllus liczył od kilkuset do dziesiątek tysięcy ludzi i rządzili dostępem do takich rzeczy jak ziemia, role polityczne, małżeństwo i ceremonie rytualne. Między innymi ważnymi obowiązkami, ayllus zajmował się utrzymaniem i ceremonialnymi rolami polegającymi na ochronie i opiece nad honorowymi mumiami przodków ich społeczności.

Jedynymi zapisami na temat Inków, które możemy dziś przeczytać, są dokumenty hiszpańskich konkwistadorów Francisco Pizarro. Inca prowadził zapisy w postaci zawiązanych sznurków quipu (również przeliterowane khipu lub quipo). Hiszpanie donieśli, że zapisy historyczne - szczególnie czyny władców - śpiewano, intonowano i malowano również na drewnianych tablicach.

Oś czasu i lista królów

Inca oznaczał władcę pojemność, lub Capa a następny władca został wybrany zarówno przez dziedziczność, jak i przez linie małżeńskie. Mówi się, że wszystkie zdolności pochodzą od legendarnego rodzeństwa Ayar (czterech chłopców i cztery dziewczynki), którzy wyłonili się z jaskini Pacaritambo. Pierwszy Inca, rodzeństwo Ayar, Manco Capac, poślubił jedną ze swoich sióstr i założył Cusco.

Władcą na szczycie imperium była Inca Yupanqui, która przemianowała się na Pachacuti (Kataklizm) i rządziła w latach 1438–1471 ne Większość raportów naukowych podaje datę powstania imperium Inków jako rozpoczynającą się od rządów Pachacutiego.

Wezwano kobiety o wysokim statusie Coya a to, jak odniesiesz sukces, zależało w pewnym stopniu od roszczeń genealogicznych zarówno matki, jak i ojca. W niektórych przypadkach doprowadziło to do małżeństwa z rodzeństwem, ponieważ najsilniejszy związek mógłbyś mieć, gdybyś był dzieckiem dwóch potomków Manco Capaca. Poniższa lista dynastycznych królów została opisana przez hiszpańskich kronikarzy, takich jak Bernabé Cobo, z raportów historii mówionej i do pewnego stopnia jest nieco przedmiotem dyskusji. Niektórzy uczeni uważają, że tak naprawdę istniało podwójne królestwo, a każdy król rządził połową Cusco; jest to punkt widzenia mniejszości.

Terminy kalendarzowe panowania różnych królów zostały ustalone przez hiszpańskich kronikarzy na podstawie ustnych historii, ale są one wyraźnie błędnie obliczone i dlatego nie zostały tu uwzględnione (niektóre rządy rzekomo trwały ponad 100 lat). Podane poniżej daty dotyczą pojemności, które osobiście zapamiętali hiszpańscy informatorzy Inków.

Królowie

  • Manco Capac (główna żona jego siostry Mama Occlo) ca. AD 1200 (założony Cusco)
  • Sinchí Roca (główna żona Manco Sapaca)
  • Lloque Ypanqui (p.w. Mama Cora)
  • Mayta Capac (p.w. Mama Tacucaray)
  • Capac Yupanqui
  • Inca Roca
  • Yahuar Huacac
  • Viracocha Inca (p.w. Mama Rondocaya)
  • Pachacuti Inca Yupanqui (p.w. Mama Anahuarqui, zbudował Coricancha i Machu Picchu, zreformowane społeczeństwo Inków) rządził AD 1438-1471, królewskimi majątkami w Pisac, Ollantaytambo i Machu Picchu
  • Topa Inca (lub Tupac Inca lub Topa Inca Yupanqui) (główna żona jego siostra Mama Occlo, pierwszy w życiu uważany za nadprzyrodzony) 1471-1493 ne, królewskie posiadłości w Chinchero i Choquequirao
  • Huayna Capac AD 1493-1527, majątki królewskie w Quespiwance i Tombebamba
  • wojna domowa między Huascar a Atahuallpa 1527
  • Huascar AD 1527-1532
  • Atahuallpa AD 1532
  • (Inca podbity przez Pizarro w 1532 r.)
  • Manco Inca AD 1533
  • Paullu Inca

Klasy Incan Society

Królowie społeczeństwa Inków nazywani byli pojemność. Capacs mógł mieć wiele żon i często tak było. Szlachta Inków (tzw Inka) były głównie pozycjami dziedzicznymi, chociaż tym wyznaczeniom można było przypisać specjalne osoby.Curacas byli funkcjonariuszami administracyjnymi i biurokratami.

Caciques byli liderami społeczności rolniczej, odpowiedzialnymi za utrzymanie pól rolnych i opłatę trybutową. Większość społeczeństwa była zorganizowana w ayllus, które były opodatkowane i otrzymywały dobra domowe zgodnie z wielkością ich grup.

Chasqui działacze wiadomości byli niezbędni dla systemu rządów Inków. Chasqui jechał systemem drogowym Inków, zatrzymując się na placówkach lubtambos i podobno byli w stanie wysłać wiadomość o długości 250 kilometrów w ciągu jednego dnia, a odległość od Cusco do Quito (1500 km) w ciągu tygodnia.

Po śmierci pojemność i jego żony (i wielu wyższych urzędników) zostały zmumifikowane i utrzymane przez jego potomków.

Ważne fakty

  • Alternatywne nazwy: Inca, Inka, Tahuantinsuyu lub Tawantinsuyu („cztery części razem” w keczua)
  • Populacja: Szacunki powszechnie akceptowane przez naukowców Inków wynoszą od 6 do 14 milionów na obszarze rozciągającym się od Kolumbii do Chile w 1532 roku, kiedy przybyli Hiszpanie.
  • Język państwowy: Władcy Inków przyjęli formę keczua dla swojego języka administracyjnego i robiąc to, rozprzestrzenili go na odległe obszary swojego imperium, ale Inkowie obejmowali wiele różnych kultur i ich języków. Inkowie nazywali swoją formę keczua „runasimi” lub „mową człowieka”.
  • System pisania: Najwyraźniej Inkowie prowadzili rachunki i być może informacje historyczne za pomocą quipu, system wiązanej i barwionej sznurka; według Hiszpanów Inkowie śpiewali i śpiewali historyczne legendy oraz malowali drewniane tablice.
  • Źródła etnograficzne: Dostępnych jest wiele źródeł etnograficznych na temat Inków, głównie hiszpańskich dowódców wojskowych i księży zainteresowanych zdobyciem Inków. Te teksty są różnorodnie przydatne i często dość stronnicze. Kilka przykładów obejmuje między innymi Bernabé Cobo, „Historia del Nuevo Mundo” 1653 i „Relacion de las huacas”; Garcilaso de la Vega, 1609; Diez Gonzalez Holguin, 1608; anonimowy „Arte y vocabulario en la lengua general del Peru”, 1586; Santo Tomas, 1560; Juan Perez Bocanegra, 1631; Pablo Joseph de Arriaga, 1621; Cristobal de Albornoz, 1582

Ekonomia

  • Substancje odurzające: Coca, Chicha (piwo kukurydziane)
  • Rynki: Szeroka sieć handlu ułatwiana przez otwarte rynki
  • Rośliny Uprawne: Bawełna, ziemniaki, kukurydza, komosa ryżowa
  • Zwierzęta domowe: Alpaka, lama, świnka morska
  • Hołd został wypłacony Cusco w postaci towarów i usług; hołd składano na quipu i prowadzono roczny spis ludności obejmujący liczbę zgonów i urodzeń
  • Lapidary Arts: Muszla
  • Metalurgia: Srebro, miedź, cyna i, w mniejszym stopniu, złoto były młotkowane, kute i wyżarzane powietrzem
  • Tekstylia: Wełna (alpaka i lama) i bawełna
  • Rolnictwo: Gdy jest to konieczne na stromym terenie andyjskim, Inkowie budowali tarasy z żwirową podstawą i schodkowymi ścianami oporowymi, aby odprowadzać nadmiar wody i umożliwić przepływ wody z stopnia tarasowego do następnego zejścia z tarasu.

Architektura

  • Techniki konstrukcyjne stosowane przez Inków obejmowały wypalane cegły mułowe, szorstkie kamienie przeplatane zaprawą mułową oraz duże, drobno ukształtowane kamienie pokryte błotem i gliną. Kamienna architektura w kształcie (zwana czasem „poduszką”) jest jedną z najlepszych na świecie, z dużymi kamieniami szlifowanymi w ciasne wzory przypominające układankę. Architektura poduszki została zarezerwowana dla świątyń, struktur administracyjnych i rezydencji królewskich, takich jak Machu Picchu.
  • Wiele instalacji wojskowych Inków i innej architektury publicznej zbudowano w całym imperium, w miejscach takich jak Farfán (Peru), Qara Qara i Yampara (Boliwia) oraz Catarpe i Turi (Chile).
  • Droga Inków (Capaq Ñan lub Gran Ruta Inca) został zbudowany łączący imperium i obejmował około 8500 kilometrów głównych arterii komunikacyjnych przecinających piętnaście różnych ekosystemów. Od głównej drogi rozgałęzia się 30 000 kilometrów dróg pomocniczych, w tym Szlak Inków, który prowadzi z Cusco do Machu Picchu.

Religia

  • System Ceque: system świątyń i rytualnych ścieżek promieniujących ze stolicy Cusco. Nacisk na kult przodków i fikcyjne struktury pokrewieństwa (ayllus).
  • Ceremonia Capacocha: zdarzenie państwowe, które polegało na poświęceniu przedmiotów, zwierząt, a czasem dzieci.
  • Pochówki: Zmarli Inkowie zmumifikowali i umieścili w otwartych grobach, aby mogli zostać rozproszeni podczas ważnych corocznych ceremonii i innych rytuałów.
  • Świątynie / świątynie znany jako huacas obejmowały zarówno budowane, jak i naturalne konstrukcje

Źródła:

  • Adelaar, W. F. H.2006 Keczua. WEncyklopedia języka i językoznawstwa. Pp. 314–315. Londyn: Elsevier Press.
  • Covey, R. A. 2008 Wieloregionalne perspektywy dotyczące archeologii Andów w późnym okresie pośrednim (ok. 1000-1400 A.D.).Journal of Archaeological Research 16:287-338.
  • Kuznar, Lawrence A. 1999 Imperium Inków: szczegółowo opisujące złożoność interakcji między rdzeniem a peryferiami. Pp. 224-240 caliTeoria światowych systemów w praktyce: przywództwo, produkcja i wymiana, pod redakcją P. Nicka Karduliasa. Rowan and Littlefield: Landham.
  • McEwan, Gordon. 2006Inkowie: nowe perspektywy. Santa Barbara, Kalifornia: ABC-CLIO. Książka online. Dostęp 3 maja 2008.