Recenzje

Konsekwencje podboju Azteków

Konsekwencje podboju Azteków

W 1519 r. Konkwistador Hernan Cortes wylądował na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej i rozpoczął zuchwały podbój potężnego imperium Azteków. W sierpniu 1521 roku chwalebne miasto Tenochtitlan było w ruinie. Nazwy Azteków zostały przemianowane na „Nowa Hiszpania” i rozpoczął się proces kolonizacji. Konkwistadorzy zostali zastąpieni przez biurokratów i urzędników kolonialnych, a Meksyk byłby kolonią hiszpańską, dopóki nie rozpocznie walki o niepodległość w 1810 roku.

Klęska Cortesa wobec Imperium Azteków miała wiele konsekwencji, z których przynajmniej było ostatecznym stworzeniem narodu znanego jako Meksyk. Oto niektóre z wielu konsekwencji podboju Hiszpanii przez Azteków i ich ziemie.

To wywołało falę podbojów

Cortes wysłał swoją pierwszą dostawę złota Azteków z powrotem do Hiszpanii w 1520 r. I od tego momentu rozpoczęła się gorączka złota. Tysiące przygód młodych Europejczyków - nie tylko Hiszpanów - słyszało opowieści o wielkich bogactwach imperium Azteków i postanowiło zdobyć fortunę tak, jak Cortes. Niektórzy przybyli na czas, by dołączyć do Cortesa, ale większość nie. Meksyk i Karaiby wkrótce zapełniły się desperackimi, bezwzględnymi żołnierzami, którzy chcą wziąć udział w kolejnym wielkim podboju. Armie konkwistadorów przeszukiwały Nowy Świat w poszukiwaniu bogatych miast do grabieży. Niektóre zakończyły się sukcesem, jak podbój imperium Inków przez Franciszka Pizarro w zachodniej Ameryce Południowej, ale większość zakończyła się niepowodzeniem, jak katastrofalna wyprawa Panfilo de Narvaeza na Florydę, w której zginęli wszyscy oprócz czterech mężczyzn z ponad trzystu. W Ameryce Południowej legenda o El Dorado - zaginionym mieście rządzonym przez króla, który pokrył się złotem - przetrwała do XIX wieku.

Ludność Nowego Świata została zdziesiątkowana

Hiszpańscy konkwistadorzy przybyli uzbrojeni w armaty, kusze, lance, drobne miecze Toledo i broń palną, z których żaden nie był wcześniej widziany przez rodzimych wojowników. Rodzime kultury Nowego Świata były wojownicze i zwykle walczyły najpierw, a później zadawały pytania, więc doszło do wielu konfliktów i wielu tubylców zginęło w bitwie. Inni zostali zniewoleni, wypędzeni z domów lub zmuszeni do znoszenia głodu i gwałtu. O wiele gorszy niż przemoc konkwistadorów był horror ospy. Choroba przybyła na brzeg Meksyku z jednym z członków armii Panfilo de Narvaez w 1520 roku i wkrótce rozprzestrzeniła się; dotarł nawet do imperium Inków w Ameryce Południowej do 1527 r. W samej Meksyku choroba zabiła setki milionów: nie można poznać konkretnych liczb, ale według niektórych szacunków ospa wymazała od 25% do 50% populacji Imperium Azteków .

Doprowadziło to do ludobójstwa kulturowego

W świecie mezoamerykańskim, gdy jedna kultura podbiła drugą - co zdarzało się często - zwycięzcy narzucili swoich bogów przegranym, ale nie wykluczając ich pierwotnych bogów. Zwyciężona kultura zachowała świątynie i bogów i często witała nowe bóstwa, ponieważ zwycięstwo ich wyznawców dowiodło ich siły. Te same rodzime kultury były zszokowane odkryciem, że Hiszpanie nie wierzą w ten sam sposób. Konkwistadorzy rutynowo niszczyli świątynie zamieszkałe przez „diabły” i mówili tubylcom, że ich bóg był jedynym, a czczenie ich tradycyjnych bóstw było herezją. Później przybyli katoliccy księża i zaczęli palić tysiące lokalnych kodeksów. Te rodzime „książki” były skarbnicą informacji i historii o kulturze i tragicznie przetrwało tylko kilka poobijanych przykładów.

Doprowadziło to do Vile Encomienda System

Po udanym podboju Azteków Hernan Cortes i późniejsi biurokraci kolonialni stanęli przed dwoma problemami. Pierwszy polegał na tym, jak wynagrodzić krwiopijnych konkwistadorów, którzy zajęli ziemię (i których Cortes bardzo zdradził ze swojej części złota). Drugim było rządzenie dużymi pokosami podbitej ziemi. Postanowili zabić dwa ptaki jednym kamieniem, wdrażając encomienda system. Hiszpański czasownik encomendar oznacza „powierzyć”, a system działał w ten sposób: konkwistador lub biurokrata „powierzono” rozległym ziemiom i żyjącym na nich tubylcom. The encomendero był odpowiedzialny za bezpieczeństwo, edukację i dobrobyt religijny mężczyzn i kobiet na swojej ziemi, aw zamian płacili mu za towary, żywność, pracę itp. System był wdrażany w kolejnych podbojach, w tym w Ameryce Środkowej i Peru . W rzeczywistości system przyjaźni był słabo ukrywanym niewolnictwem, a miliony zmarły w nieopisanych warunkach, szczególnie w kopalniach. „Nowe prawa” z 1542 roku próbowały powstrzymać najgorsze aspekty systemu, ale były tak niepopularne wśród kolonistów, że hiszpańscy właściciele ziemscy w Peru rozpoczęli otwarty bunt.

Dzięki temu Hiszpania stała się potęgą światową

Przed 1492 r. To, co nazywamy Hiszpanią, było zbiorem feudalnych królestw chrześcijańskich, które ledwo mogły odłożyć na bok sprzeczki na tyle długo, aby wyprzeć Maurów z południowej Hiszpanii. Sto lat później zjednoczona Hiszpania stała się potęgą europejską. Niektóre z nich miały związek z szeregiem sprawnych władców, ale wiele z tego wynikało z wielkiego bogactwa napływającego do Hiszpanii z zasobów Nowego Świata. Chociaż wiele oryginalnego złota zrabowanego z Imperium Azteków zostało utracone przez wraki statków lub piratów, bogate kopalnie srebra odkryto w Meksyku, a później w Peru. Bogactwo to uczyniło Hiszpanię potęgą światową i zaangażowało je w wojny i podboje na całym świecie. Tony srebra, z których znaczna część została wykonana z ośmiu słynnych dzieł, zachęciłyby hiszpańską „Siglo de Oro” lub „złoty wiek”, która odniosła wielki wkład w sztukę, architekturę, muzykę i literaturę hiszpańskich artystów.

Źródła:

Levy, Buddy. . Nowy Jork: Bantam, 2008.

Silverberg, Robert. The Golden Dream: Seekers of El Dorado. Athens: Ohio University Press, 1985.

Thomas, Hugh… New York: Touchstone, 1993.